مريخ چهارمين سياره از سمت خورشيد در منظومه شمسي است. اين سياره يکي از همسايه هاي نزديک زمين در فضا مي باشد. مانند بقيه اجرام موجود در منظومه شمسي عمر مريخ نيز در حدود ?/? بيليون سال تخمين زده مي شود.
روميان باستان به تقليد از يونانيان، نام خداي جنگ خود يعني مارس را بر روي اين سياره گذاشتند. دليل اين نامگذاري رنگ سرخ تداعي کننده خون اين سياره است. سرخ بودن اين سياره به دليل وجود مقادير زياد آهن در خاک آن مي باشد.
دانشمندان اين سياره را از طريق تلسکوپ هاي مستقر در زمين و فضا مشاهده کرده اند. سفينه هايي نيز تلسکوپ و تجهيزاتي ديگر را با خود به اين سياره برده اند. سفينه هاي نخستين طوري طراحي شده بودند که با گذر از کنار مريخ به مشاهده آن بپردازند. بعدها، سفينه هايي در مداري به دور مريخ شروع به گردش نموده و يا حتي بر سطح آن فرود آمده اند اما تا کنون هيچ انساني پاي بر روي اين سياره نگذاشته است.
دانشمندان شواهدي را مبني بر اينکه زماني در سطح مريخ آب جريان داشته است، پيدا نموده اند. شواهدي شامل کانال ها، دره ها و آبگذرها بر سطح مريخ. اگر اين بيان از شواهد درست باشد، اين امکان وجود دارد که همچنان در لايه هاي زيرين اين سياره آب مايع يافت شود. ضمنا يک سفينه مقادير زيادي از يخ را در سنگهاي زيرين مريخ که بيشتر نزديک قطب جنوب اين سياره مي باشند کشف کرده است.
به علاوه، يک گروه از دانشمندان ادعا کرده اند که مدرکي پيدا نموده اند که نشان مي دهد زماني در مريخ موجودات زنده اقامت داشته اند. اين مدرک شامل مواد موجود در سنگ هاي آسماني پيدا شده در زمين مي باشد. اما تشريح اين گروه از اين سنگ آسماني هنوز نتوانسته است که بقيه دانشمندان را متقاعد کند.
سطح مريخ نشانه ها و خصوصيات برجسته اي از قبيل يک تنگه بسيار عميق تر و بلند تر از تنگه هاي موجود در زمين و کوه هايي بسيار مرتفع تر از اورست دارد.
بر فراز سطح اين سياره اتمسفري وجود دارد که ??? مرتبه از اتمسفر زمين رقيق تر است. با اين حال اين اتمسفر به اندازه اي تراکم دارد که بتواند يک سيستم آب و هوايي شامل ابرها و بادها را ايجاد نمايد. طوفانهايي مهيب همراه با گرد و خاک گاهي همه سطح اين سياره سرخ را در بر مي گيرند.
مريخ از زمين بسيار سرد تر است. دماي آن از ???- درجه سانتيگراد در نزديک قطبها در فصل زمستان تا ?? درجه سانتيگراد در ميان روز و نزديک استوا متغير است. ميانگين دماي مريخ حدود ??- درجه سانتيگراد مي باشد.
مريخ با زمين تفاوت هاي زيادي دارد و اين تفاوت ها بيشتر از فاصله دور مريخ از خورشيد و کوچکتر بودن آن نسبت به زمين ناشي مي شود. ميانگين فاصله مريخ از خورشيد حدود ???.???.??? کيلومتر مي باشد اين فاصله تقريبا ?/? برابر فاصله زمين تا خورشيد است. ميانگين شعاع مريخ ?.??? کيلومتر يعني تقريبا نصف شعاع کره زمين مي باشد.
منبع:بانک مقالات علمي دانشجويان
» محمدحسين»» نظرات ديگران ( نظر)
هدف از ساخت کاوشگرها حمل دوربينهاي تلويزيوني و ابزارهاي لازم براي جمع آوري اطلاعات به فضا است. اين ابزارها اطلاعات جمع آوري شده را به زمين مخابره ميکنند.
هدف از ساخت کاوشگرها حمل دوربينهاي تلويزيوني و ابزارهاي لازم براي جمع آوري اطلاعات به فضا است. اين ابزارها اطلاعات جمع آوري شده را به زمين مخابره ميکنند. موشک پرتاب، تنها سرعت اوليه لازم را به کاوشگرهاي فضايي ميدهد، و اين موتورهاي خود کاوشگر هستند، که به آنها اجازه تغيير جهت مي دهند. انرژي کاوشگرهايي که به اکتشاف بين سياره اي مشغولند، بوسيله سلولهاي خورشيدي تامين ميشود، ولي انرژي کاوشگرهايي که در قسمتهاي دورتر منظومه شمسي درحال اکتشاف هستند، بوسيله مواد راديواکتيو تامين ميشود. معمولا جهت آنتن هاي راديويي بطرف زمين است، تا از يک س. تصاوير و اطلاعات جمع آوري شده را به زمين بفرستند و از سوي ديگر دستورات لازم را از مرکز هدايت زميني دريافت کنند.سفينه وايکينگ که در اينجا با مدار پيمايش ديده ميشود، اولين فضاپيما بود که با موفقيت در سياره مريخ فرود آمد.
وظايف مدارپيما
کاوشگري که در مدار يک سياره قرار مي گيرد، ميتواند آن را از نزديک مشاهده کند و تصاويري از آن را نيز به زمين بفرستد. اين تصاوير سطح کامل سياره مذکور را با جزئيات به تصوير مي کشند. کاوشگرهايي که در مدار سياره زهره مي چرخيدند، براي نفوذ در لايه ابرهاي ضخيم و نقشه برداري سطح زير آنها از رادار استفاده مي کردند. کاوشگرها بدليل سالها ماندن در مدار يک سياره، مي توانند تغييرات سطح سياره مذکور را ضبط کنند. براي مثال، مدارپيماهاي وايکينگ به مدت 4 سال در مدار مريخ باقي ماندند و توانستند طوفانهاي غباري در سطح مريخ را با جزئيات ضبط کنند. اگر در يک ماموريت از سفينه فرود استفاده شود، مدارپيما مي تواند پيامهاي ارسالي سفينه فرود از سطح يک سياره يا قمر را گرفته و به زمين مخابره کند. پيامها در زمين بوسيله رايانه هاي مرکز هدايت تجزيه و تحليل ميشوند.
مدار پيماي وايکينگ نشان دادند که نيمه شمالي سياره مريخ داراي کوههاي بيشتري نسبت به نيمه جنوبي است.
وظيفه سفينه فرود
کاوشگرهاي فرود به جمع آوري نمونه هاي خاکي و سنگي در سطح سياره مي پردازند. دانشمندان نمونه ها را از نظر ساختار شيميايي مورد تجزيه قرار مي دهند تا عناصر تشکيل دهنده آنها را کشف کنند. البته مي توان اين نمونه ها را به زمين آورد و در اينجا به مطالعه آنها پرداخت. کاوشگرهاي وايکينگ که در سال 1976 در سياره مريخ فرود آمدند، آزمايشگاهاي خود ابزار خودکار مجهز کرده بودند. اين ابزار خاک را براي يافتن نشانه هاي حيات آزمايش مي کردند.آنها همچنين هواي سياره مريخ را مورد مطالعه قرار دادند. از ديگر کارهاي آنها مي توان به فرستادن تصاوير دقيق محلهاي فرود در سياره مريخ به زمين اشاره کرد.
زباله هاي فضايي
با پرتاب هر موشک به فضا، مقدار بيشتري زباله در مدار زمين جمع مي شود، و اين خطر برخورد فضاپيماها به هم را در آينده بيشتر ميکند. زباله هاي فضايي شامل ماهواره هاي از کار افتاده و اجزاء ماهواره هايي مي شود که در فضا متلاشي شده اند. زباله هاي مدار نزديک زمين مجددا به جو زمين برمي گردند؛ تکه هاي کوچکتر مي سوزند و تکه هاي بزرگتر بمانند قسمتهاي ايستگاه فضايي اسکاي لاب در سال 1979 در زمين فرود مي آيند. در فاصله هاي دورتر از زمين ، زباله ها براي سالها در مدار باقي مي مانند بسياري معتقدند که ماهواره ها در مدار زمين ساکن مي توانند تا بيش از يک ميليون سال را در آنجا باقي بمانند. حدود 7000 جرم آسماني در حال گردش در فضا بوسيله رادارها رديابي شده اند. از اين تعداد تنها کمتر از 400 مورد را ماهواره هايفعال تشکيل مي دهند.تکه هاي زيادي از زباله ها آنقدر کوچکند که قابل رديابي نيستند، اما همين تکه براي ايجاد خطر به اندازه کافي بزرگ هستند.
منبع:
vmrpc» محمدحسين»» نظرات ديگران ( نظر)
+ وب فضا&نجوم(شنبه 27 بهمن 1386 ساعت 1:35 عصر )
باسلاماين وبلاگ درتاريخ27/11/1386باموضوع فضاونجوم تاسيس شد اين وبلاگ دراين هفته براي اولين بارآپ مي شود اميدوارم نظرفراموش نشه
» محمدحسين»» نظرات ديگران ( نظر)